نرم افزار های مورد استفاده جهت تشخیص ایمپلنت دیجیتال بخش دوم

نویگیشن از روش‌های نوین در عرصه کاشت ایمپلنت است. در این روش طراحی و کاشت به صورت کاملا دیجیتالی صورت می گیرد. این روش نسبت به روش‌های سابق مزایای زیادی دربر دارد. می‌خواهیم به معرفی و ویژگی های  سیستم های موجود در بازار فناوری جدید بپردازیم با ما همراه باشید.

مراحل سیستم ایمپلنت دیجیتال بخش دوم

5 .جراحی ایمپلنت

استفاده از گاید جراحی امکان پروسه ای بدون فلپ زدن را فراهم میکند. علت این امر داشتن اطالعات ضروری شامل موقعیت قراردهی ایمپلنت، جهت قرار دهی و عمق دریلینگ است. موقعیت، جهت و عمق دریلینگ به وسیله گاید جراحی هدایت میشود و بنابراین ایمپلنت با دقت بیشتری قرار داده میشود بدون این که اجباری باشد لثه به منظور تعیین محل استخوان باز شود.

انتخاب صحیح ابزار زمانی که از گاید جراحی استفاده میشود دارای اهمیت است. میزان دقت تجهیزات جراحی میتواند منجر به خطای بالقوه در حین دریلینگ و قرار دادن ایمپلنت شود 

همچنین نرم افزاری وجود دارد که میزان دانسیته استخوان محل قرارگیری ایمپلنت را {بر حسب واحد هانسفیلد} بر اساس ارتفاع و عرض با دقت نشان می دهد.بنابراین این نوع نرم افزار میتواند برای محاسبه میزان دانسیته استخوان قبل از جراحی مورد استفاده قرار گیرد و اجازه می دهد ترتیب دریلینگ بر این اساس طراحی شود که باعث میشود ثبات اولیه حاصل شود

6 .قالبگیری دیجیتال

ایمپلنت بلافاصله پس از قرار گرفتن ایمپلنت، Body Scan را برای قالبگیری دیجیتال بر روی ایمپلنت قرار دهید.این قالبگیری دیجیتال برای ساخت پروتز نهایی مورد استفاده قرار می گیرد. Body Scan اطاعات الزم برای ساخت اباتمنت و روکش را پس از )6 )و )7 )فراهم می آورد.

7 .رستوریشن فوری

زمانی که ایمپلنت در موقعیت اولیه اش ثابت شد، اباتمنت موقت سفارشی سازی شده از پیش ساخته با جنس PMMA و روکش را برای رستوریشن موقت فوری روی ایمپلنت قرار دهید. اگر نیاز است اباتمنت و روکش را در داخل دهان تنظیم کنید

8 .ساخت دیجیتالی

پروتز سفارشی سازی شده از نرم افزار System Dental برای اباتمنت و روکش استفاده می شود که با استفاده از قالبگیری دیجیتال از تصویر اسکن شده مرحله 6 به دست می آید.بنابراین از ماشین تراش Arum 5 محوره برای ساخت این اباتمنت و روکش استفاده میشود. از زیرکونیا یا تیتانیوم برای ساخت اباتمنت و زیرکونیا برای ساخت روکش استفاده میشود.

9 .رستوریشن پروتز نهایی

بسته به میزان پایداری ایمپلنت و استخوان، رستوریشن پروتز نهایی میتواند یک تا سه ماه پس از جراحی انجام شود. این مرحله نهایی شامل اتصال اباتمنت سفارشی سازی شده با فیکسچر و پوشاندن آن با روکش است.